Sierpnickie Słońce przecknowszy się, przez małe okienka lipi do chaty,a tu gospodarze szykujš się na przyjazd miastowych. Rozpalajš pod piecem, gary polewek gotujo, bocheny chleba wypiekajš skwarki warzo, kulebiaki z kapustš i grzybami szykujo i pierogów moc nie zabraknie.
Mięsa pieko w garach żeliwnych i ziołami podsypujo, zapach roznosi się po całej chałupie, aż do pokoji pod dachem, a tam krochmalona pociel bielusieńka jak nieg.
Zapachy ciast drożdżowych drażnio nosiska goci. Koguty odpiewujo już trzecio pobudke, naznaczajo czas wstawania, a na stołach wieże masło co to Morozowa utłukła w maselnicy, i dała osełki sera białego, tego swojskiego, co by mietana polewać, a zapach miodu lipowego rozlał się na pajdach goršcego bochna. Gorzałka w przeremblu się chłodzi, bo jakże tu zjeć grzyby w occie.
